S07 Log - Na het beleg

De strijd op het dorpsplein

De westelijke barricade was doorbroken. Tussen de lichamen en de tenten met vluchtelingen hield Ismark nog stand tegen een undead met rode mist uit zijn mond.
We schoten hem te hulp. Het wezen verspreidde een giftige wolk die drie mensen in een tent doodde.
Jozef ging na een zware klap neer en kreeg een Potion of Healing. Parriwimple bracht het wezen uiteindelijk de genadeslag toe.
Om te voorkomen dat de doden opnieuw zouden opstaan, begonnen we lichamen te onthoofden. Sommige nabestaanden protesteerden. Ismark begreep waarom we het deden.

Uit het westen naderde een ruiter op een asgrijs paard, gevolgd door twaalf zombies. Hij stelde zich voor als Rahadin, Strahds chamberlain.
Rahadin las een proclamatie voor. Het beleg was volgens hem de straf voor de opstand tegen Strahd. Die straf was nu ten einde, zolang het dorp zich onderwierp.
Dikken tak hoorde duizenden stervende stemmen rond Rahadin.
Hij feliciteerde Ismark met zijn nieuwe positie en betuigde zijn medeleven met diens verlies. Ismark schrok en rende naar het burgomasterhuis.
Op onze vragen over vertrekken antwoordde Rahadin dat alleen Strahd kon bepalen wie zijn domein mocht verlaten. Hij vertrok met de undead. Het directe gevaar op het plein was geweken.

We volgden Ismark. In het huis lag Kolyan dood, met een lange snede over zijn borst. Ireena lag bij een raam en ademde nog.
We hielpen haar bij bewustzijn. Ze was bleek en had twee wondjes in haar nek.
Ze herinnerde zich dat ze pijlen kwam halen en haar vader een bezoeker binnenliet. De man had een diepe stem en hypnotiserende ogen. Daarna voelde ze pijn in haar nek. Hij had gezegd dat ze elkaar terug zouden zien.
We vermoedden dat Strahd haar had gebeten. Ireena begreep niet waarom hij haar had laten leven en haar vader had gedood.
We dekten Kolyan toe en stelden de begrafenis uit tot overdag. Uit voorzorg spraken we met Ireena af haar kamer af te sluiten en Ismark de sleutel te geven.

We namen een Long Rest in het burgomasterhuis. Ismark hielp eerst nog op het plein en kwam na middernacht thuis.
Lauriël hoorde hem met Ireena praten. Toen hij ging kijken, vertelde Ismark dat zijn zus hier niet veilig was. Misschien kon de kerk in Vallaki haar beschermen.
Buiten zag Lauriël twee zwermen vleermuizen die het huis in de gaten leken te houden.
Choco had geen exhaustion meer.
De volgende ochtend namen we de eerder gevonden tekst over vampieren opnieuw door.

Ismark vroeg ons Kolyan te helpen begraven, Ireena naar de kerk in Vallaki te begeleiden en onderweg Madam Eva om raad te vragen.
Zelf wilde hij als nieuwe burgomaster bij de dorpsbewoners blijven. Madam Eva verbleef bij de Vistani aan Tser Pool en zou veel weten, mogelijk ook over het verslaan van Strahd.
Tijdens het gesprek ontdekten en vingen we een rat die opvallend aandachtig luisterde. Ismark waarschuwde dat vampieren zulke dieren konden aansturen. Raven zag hij juist als een goed teken.
We besloten te helpen en gingen met Ismark, Ireena en Kolyans kist naar de kerk.

Onderweg spraken we Parriwimple. Hij liep nog in zijn vuile gevechtskleren rond en vertelde dat Father Donavich zich sinds de aanvallen had teruggetrokken. Daarna wilde hij zich wassen en naar de winkel van zijn overleden oom Bildrath gaan.
In de beschadigde kerk vonden we Donavich biddend bij de kapel. Hij zei dat hij Kolyan niet kon begraven omdat hij zijn amulet en zijn verbinding met zijn god kwijt was.
Hij had het bronzen zonnensymbool aan zijn zoon Doru gegeven toen die naar Castle Ravenloft trok. Zes nachten geleden was Doru als vampire spawn teruggekeerd. Donavich had hem in de kelder opgesloten.
Donavich kon moeilijk geloven dat het nog zijn zoon was. Zijn woorden klonken aanvankelijk alsof een ander wezen Doru's huid droeg, maar dit werd verduidelijkt: Doru zelf was veranderd.
Lauriël voelde met Divine Sense inderdaad een undead onder de kerk. Ismark bleef boven bij Ireena. Wij kregen de sleutel mee en gingen naar beneden.

Doru zat hoog in een donkere hoek. Hij was bleek, vuil en uitgehongerd, met rode ogen, hoektanden en het bronzen zonnensymbool van zijn vader.
Hij viel ons niet aan. Hij vroeg één kans om te bewijzen dat hij zijn honger kon bedwingen. Als hij vers bloed een minuut kon weerstaan, moesten we zijn vader vertellen dat hij nog zichzelf was. Anders mochten we hem doden.
We gingen op zijn verzoek in. Doru bad en hield zich vast aan de gedachte aan Gertruda. Zelfs toen Jozef extra bloed bij zijn gezicht bracht, hield hij stand.
Zijn lichaam ontspande en zijn hoektanden trokken terug. Hij gaf het amulet mee voor zijn vader. We lieten hem leven.
Doru vertelde wel dat hij directe bevelen van Strahd niet kon weerstaan. Hij bleef voorlopig onder de kerk en wilde pas naar buiten als zijn vader dat toestond.

Volgens Doru was de geleerde Alanik Ray in werkelijkheid de vampire hunter Rudolph van Richten. Tijdens een direwolfaanval op kinderen verloor Alanik zijn hoed en werd zijn vermomming doorbroken.
Doru haalde hem over om mee naar Castle Ravenloft te gaan. Samen met zijn jeugdvriend Escher leidde Doru meer dan twintig mensen naar het kasteel.
Toen ze Strahds crypte bereikten, was Escher verdwenen en de doodskist leeg. Strahd verscheen uit de schaduwen en versloeg hen.
Doru vertelde dat Strahd hem in een vampire spawn veranderde en hem dwong van zijn kameraden te drinken. Ook Escher zou een spawn zijn geworden. Doru wilde niet geloven dat zijn vriend hen had verraden.
Onder dwang had Doru Van Richtens identiteit aan Strahd moeten prijsgeven. Hij wist niet wat er daarna met de vampire hunter was gebeurd.
Doru vroeg ons Gertruda in veiligheid te brengen. Zij was richting Vallaki vertrokken om hulp te zoeken. We wisten niet of ze nog leefde of daar was aangekomen.
Hij deelde kennis over vampieren en hun zwaktes, maar waarschuwde dat Strahd veel machtiger was. Ook gaf hij ons de locatie van een wapencache van Van Richten. We hebben die nog niet bezocht.

We vertelden Donavich dat zijn zoon zijn honger had bedwongen en gaven het zonnensymbool terug. De priester zei dat hij zijn god weer voelde.
De begrafenis van Kolyan moest nog plaatsvinden. Daarmee zouden we de volgende sessie beginnen.
Daarna lagen de weg naar Tser Pool, Madam Eva en Vallaki voor ons.

Door de DM aangeleverde transcriptie van de sessie aansluitend op S06, verwerkt als S07. Speeldatum niet vermeld.
Aanvullingen van de DM over het stoppunt, de Long Rest, Choco's opgeheven exhaustion, Dikken taks waarneming bij Rahadin, de tijdlijn en de gedeelde locatie van de wapencache.